Thursday, December 16, 2010

သစၥာဖြဲ႕အနမ္း



တစ္ကယ္ပါဘဲ သံုးႏွစ္ဆုိတာ အခ်ိန္ကာလတစ္ခု ေအာက္မွာ ေျပာင္းလဲျခင္း နိယာမေရ……
ျပတင္း အျပင္က ပါးလ်တဲ့ ေဆာင္းႏွင္းေငြ႕က အပင္ေတြေအာက္မွာဆုိင္း ဖြဲ႕သီလုိ႕ ..  သစ္ရြက္ေတြက ေဒါသသံနဲ႕ ဆူညံေပါက္ကြဲ…
ရွည္လ်ားလြန္းလွတဲ့ မနက္ျဖန္ဆုိတဲ့ ေန႕မ်ားစြာဟာ အခုေတာ့ ခ်ဳ႕ံယူဝါးစားထားၿပီ……..
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အငမ္းမရခုတ္ယူစားသံုးခဲ့တဲ့ ေန႕ရက္တစ္ခ်ဳိ႕ရဲ႕ က်န္စာမ်ားလား… ယခင္ညိဳ႕အားျပင္း စက္ကြင္းႏွစ္ခု ကင္းလြတ္သြားၿပီး ေရာင္စံုေဘာလံုးတစ္လံုးလုိ အေဝးကုိ လိမ့္ခ်င္တုိင္း လိမ့္ေနခဲ့……..
ႏြယ္ရဲ႕ ခ်ိရွရွ အသံေလး ေမာင္ၾကားခ်င္တယ္…
အိပ္ရာထက္က ႏြယ္ခႏၶာကုိယ္ေလးက သတိထားမိတဲ့အခ်ိန္မွာ တစ္ကယ္ကုိ ပါးလ်ေနခဲ့ၿပီ.. အိပ္ရာေဘးမွာ မွန္ေျပာင္းေလးတစ္လက္… ဒီမွန္ေျပာင္းေလးက ကၽြန္ေတာ္ ဘန္ေကာက္က ျပန္လာတုန္းက ႏြယ့္ကုိ ဝယ္ေပးခဲ့တာ … ႏြယ္က မွန္ေျပာင္းေလး တစ္လက္နဲ႕ ၾကယ္ေတြကုိ ၾကည့္ရတာ သေဘာက်သူူ……။
ေန႕ညမ်ားစြာ မွန္ေျပာင္းတစ္လက္နဲ႕ အတူေနထုိင္ျခင္းဟာ ၾကယ္ပြင့္မ်ားနဲ႕ အိမ္ေထာင္က်ေနျခင္း ျဖစ္တယ္လုိ႕ ေျပာတဲ့ ႏြယ္အသံကုိ ျပန္ၾကားေနမိတယ္…
``ေမာင္ ႏြယ္ဟာ တစ္ကယ္ေတာ့ ၾကယ္ပြင့္ေလးေတြရဲ႕ အိပ္ရွင္မျဖစ္ေနတာပါ``
ဟုတ္တယ္ ႏြယ္ဟာ ေမာင္မရွိတဲ့ အခ်ိန္မွာ မွန္ေျပာင္းတစ္လက္နဲ႕ ၾကယ္ေတြကို ေန႕စဥ္ၾကည့္ေနခဲ့တယ္။ ``ႏြယ္ဟာ ေမာင့္ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေတြနဲ႕ တုတ္ေႏွာင္ခံထားရသူပါ။ ႏြယ္ခ်စ္တဲ့ အခ်စ္ေတြက ေမာင့္အေပၚ မလံုေလာက္ခဲ့ဘူးလား ဟင္``
ႏြယ္ရဲ႕ ရႈင္အံုဟာ အားယူၿပီး ေျပာခ်င္လြန္းတာေၾကာင့္ တသိမ့္သိမ့္ နိမ့္ခ်ည္၊ ျမင့္ခ်ည္ …… အေပၚၾကယ္သီးေလး ျပဳတ္ေနတာမုိ႕ ဝင္းဝါေနတဲ့ ရင္သားမ်က္ႏွာျပင္ေပၚမွာရွိတဲ့ ၾကယ္သီးကုိ တက္ေပးလုိက္တယ္….
ကၽြန္ေတာ့္မ်ာက္ႏွာကုိ ႏြယ္မ်က္ႏွာနဲ႕ အနီးကပ္ဆံုးထားလုိက္ၿပီး ႏြယ္နဖူးကုိညင္ညင္သာသာနမ္းရင္း ကၽြႏ္ေတာ့္ရင္ေတြ စုိ႕နစ္လာတယ္….
``မဟုတ္ဘူး ႏြယ္… မဟုတ္ဘူး.. ေမာင္ႏြယ္ကုိ သိပ္ခ်စ္တယ္… ေမာင္ႏြယ္ကုိ တမ္းတဆဲပါ မက္ေမာဆဲပါ.. ဘာမွ မစဥ္းစားပါနဲ႕ ႏြယ္``…
``ေမာင့္ကုိ ႏြယ္သိပ္ခ်စ္ပါတယ္.. ႏြယ္တုိ႕ မိသားစုအတြက္ အရာအားလံုးထက္ .. အဟြတ္… အဟြတ္… ``
``ႏြယ္``
ႏြယ္ရဲ႕ ေလသံတုိးတုိးေလးကို မနည္းနားေထာင္ရင္း ကၽြန္ေတာ္ ဇနီးသည္ႏြယ္ရဲ႕ မ်က္ႏွာေလးကို ကၽြန္ေတာ္ လက္ႏွက္ဖက္နဲ႕ မယူရင္း…
``ေမာင္ ႏြယ့္အေပၚမွာ မေျပာင္းလဲဘူး အခ်စ္မေလ်ာ့ဘူး ေမာင့္ကုိ ခြင့္မလႊတ္ပါနဲ႕… ဘယ္ေတာ့မွ ခြင့္မလႊတ္ပါနဲ႕ကြာ…``
ကၽြန္ေတာ္ ေျပာရင္း ဝမ္းနည္းလာတယ္.. ၿပီး ႏြယ္ရင္ခြင္မွာ မ်က္ႏွာအပ္ရင္း မ်က္ရည္တစ္ခ်ိဳ႕ ႏြယ္ လည္ပင္းထက္ဆီ…
``ေမာင္  ေခါင္းေမာ့ပါ.. မငိုပါနဲ႕ကြယ္… အေျဖမရွိတဲ့ ေခ်ာင္ထဲမွာ ပိတ္မိခံရတဲ့ဘဝမွ မဟုတ္တာ.. အဲဒီလုိဘဝထဲမွာ ႏြယ္နဲ႕ ေမာင့္ကုိ ဘုရားက အၾကာႀကီး ထားမယ္မထင္ပါဘူး။ ႏြယ္သိတာေတာ့ သံေယာဇဥ္ ၊ ခ်စ္ျခင္း ၊ ေႏြးေထြးနာလည္တက္ျခင္း ဆုိတာ ေတြ ကင္းမဲ့သြားရင္ ရင္ထဲမွာ ရာသီမေရြး အက္ကြဲ ေျခာက္ေသြ႕ေနမယ္.. အခု.. ခု.. အဲဒါေတြကုိ ေက်ာ္ျဖတ္ၿပီးၿပီ မဟုတ္လား ေမာင္ရယ္.. ေမာင္နဲ႕ ႏြယ္ၾကားမွာ တစ္စိမ္းဆန္တဲ့ ခြင့္လႊတ္ျခင္း၊ မလႊတ္ျခင္းေတြ မရွိပါဘူး…``
``ဟုတ္ပါတယ္.. ႏြယ္ ဒါေပမဲ့…``
ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ထိ `သဇင္ခုိင္ႏြယ္` ဆုိတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္မိန္းမနဲ႕ အတူတူရွိေနႏုိင္မလဲ..
`` ႏြယ္ တစ္ကယ့္ကုိ ယံုယံုၾကည္ၾကည္နဲ႕ ေျပာေနတာလားဟင္``
ႏြယ္က မ်က္လံုးေလးကုိ မိွတ္.. ေခါင္းေလးကုိ ၿငိမ့္တယ္။
ေၾကကြဲဝမ္းနည္းမွဳ႕ အပူမီးေတြကို ေအးခ်မ္းတဲ့ စမ္းေရ အုိင္ေလးထဲမွာ ၿငိမ္းသက္ဖုိ႕ႀကိဳးစားခဲ့ရတဲ့ … အခ်ိန္ပါးပါးေလးမွာ… ပုိမုိ ရွည္လ်ားေလးလံတဲ့ ဖိစီးမွဳေတြက ကုိင္းညြတ္အိက်ေနၿပီ…
အဲဒီည.. က
ႏြယ့္ခႏၶာကုိယ္ေလးကို ကၽြန္ေတာ္တစ္ခ်ိန္လံုးဖက္ထားၿပီး အိပ္ခဲ့တယ္…
ကၽြန္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲက ႏြယ့္ေခါင္းေပၚက ဆံဆ.. ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္ခဲ့ဖူးတဲ့ ႏြယ့္ႏွဳတ္ခမ္း၊ေျဖာင့္စင္းစင္း ႏြယ့္ႏွာတံ၊ ရွည္ရွည္သြယ္သြယ္လက္ေတာင္းတံေလး ၊ လက္ေခ်ာင္းေလးေတြ လက္သၾကြယ္မွာ ခပ္ေခ်ာင္ေခ်ာင္နဲ႕ လည္ထြက္ေနတဲ့ မဂၤလာလက္စြပ္၊ ႏြယ္ရဲ႕ ခႏၶာကုိယ္မွာ အလွဆံုးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ခါးေသးေသးေလး ခုေတာ့ ပုိေသးလုိ႕ ေနခဲ့ၿပီ.. ..
``ကၽြန္ေတာ္မအိပ္ျဖစ္ပါ.. တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ႏြယ္ညည္းသံေလး… ႏြယ္ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ခြင္မွာ စိတ္ခ်၊ လက္ခ် အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္လုိ႕ေတာ့ ထင္တယ္.. နာရီသံတစ္ခ်က္ခ်က္က စကၠန္႕နဲ႕အမွ် ညဥ့္ယံ အေမွာင္ထုကုိ ေပါက္ထြက္…
ႏြယ္ရဲ႕ ဝမ္းေခါင္း အပိန္၊ အေဖါင္း၊ အသက္ရွဳသံမွ်င္းမွ်င္း…
မုိးေရလုိ ေအးျမျခင္းမရွိတဲ့ မ်က္ရည္စက္…
ေသခ်ာၿပီ အျပင္မွာ မုိးရြာေနခဲ့ၿပီ..
မုိးေရစက္ တုိ႕က သည္းသည္း မည္းမည္း..
ကၽြန္ေတာ္ရင္ထဲက မီးေတာက္တစ္ညြန္႕ကုိေတာ့ ေကာင္းကင္ႀကီးလဲသိ မုိးေရစက္လည္းမသိ… ေနာက္ၿပီး ``အိမ္`` လဲ သိလိမ့္မည္မဟုတ္….``

(၂)

အရာရာကုိ လုိခ်င္စိတ္နဲ႕ ၾကည့္တဲ့မ်က္ဝန္းကုိ မုန္းတယ္..
ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့ကုိ ကၽြန္ေတာ္ မုန္းတယ္..
အလ်ံညီးညီး ပတၱျမား အေသြးေရာင္ေအာက္မွာ ေတာက္ေလာင္ေနခဲ့တာ ခႏၶာကုိယ္မွာ အသားလံုးလံုးပင္ မရွိေတာ့ ေလာက္ေအာင္ဘဲ….
ႏြယ္တစ္ေယာက္ကုိဘဲ တစ္သက္လံုး ခ်စ္ခင္စြဲလန္းေနလိမ့္မယ္လို႕…
ထင္တာ မဟုတ္ပါဘူး.. အမွန္တကယ္ပါ.. ႏြယ္တစ္ဦးသားဘဲ ဘဝရဲ႕ အခ်စ္ လက္တြဲေဖာ္အျဖစ္ အျခားတစ္စံုတစ္ဦးေပၚမွ သက္ေရာက္ျခင္းမရွိဘဲ လက္ထပ္ျဖစ္ခဲၾကတာဘဲ…
ႏြယ္ေရာ ကၽြႏ္ေတာ္ေရာ တည္ၾကည္ၿငိမ္သက္တဲ့ ခံစားခ်က္အျဖစ္ ႏွစ္သက္စြာေျပာင္းလဲခဲ့ၾကတယ္…
ႏြယ္က နံမည္ေလးအတုိင္းဘဲ မဟာဆန္တယ္.. ႏြယ္က လက္ထပ္လုိက္တာကို ဘာနဲ႕ တူသလဲလုိ႕ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ေမးေတာ့… ကၽြန္ေတာ္ဘယ္လိုိေျဖရင္ေကာင္းမလဲ စဥ္စားခဲ့တယ္.. ဒါက ႏြယ့္ကုိ တန္ဖုိးထားလုိ႕ ၊ ေလးစားလုိ႕ ဘဲ…
``ဘဝတစ္ခုကုိ တည္ေဆာက္ဖုိ႕ အစျပဳလုိက္တာေလ… အနာဂါတ္အတြက္ ေလွ်ာက္လွမ္းရမဲ့လမ္းစကုိ ေမာင္တုိ႕ ႏွစ္ဦးအတူတူ ဆုိးတူေကာင္းဖက္ ေက်ာ္ျဖတ္ပါ့မယ္လုိ႕ လူအမ်ားေရွ႕မွာ ကတိသစၥာျပဳလုိက္တဲ့သေဘာေပါ့ႏြယ္ … မဟုတ္ဘူးလား…``
``မျငင္းပါဘူးေမာင္… ႏြယ္ေျပာမယ္ ႏြယ္ရဲ႕ ကုိယ္ပုိင္စကားေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး… လက္ထပ္တာဟာ ဘာနဲ႕  တူသလဲ ဆုိရင္… မုန္တုိင္းထန္တဲ့ပင္လယ္ျပင္မွာ ေလွရြက္ႀကီးကုိ ႏွစ္ဆေလာက္ျဖန္႕ကားလာေအာင္ျဖန္႕လုိက္တာနဲ႕ တူတယ္.. အဲဒီလုိ ျဖန္႕လုိက္တာနဲ႕ လူေလာက မုန္တုိင္းေတြထဲမွာ ဒီရြက္ဟာ က်စ္က်စ္လ်စ္လ်စ္ လိမ္ထားတာ ထက္ပုိၿပီး အႏၱရယ္မ်ားလာေတာ့တာပဲလုိ႕ ေျပာတယ္.. ``
``ဟုတ္ေတာ့ဟုတ္ပါတယ္ ႏြယ္ ဒါေပမဲ့ စိတ္ကူးယဥ္ဘဝေတြကေန လက္ေတြ႕ဘဝထဲ ခုန္ဆင္းၿပီး အဆံုးသတ္လုိက္တာေတာ့ မဟုတ္ဘူးေနာ္.. ရည္းစားဘဝက ခ်ိန္းေတြ႕ၾကတဲ့ ရင္ခုန္မွဳ စြန္႕စားမွဳ႕ ေတြကုိ စြန္႕လႊတ္လုိက္ၾကတာေတာ့ ႏွေျမာစရာပဲေနာ္… ``
ကၽြန္ေတာ့္စကားေၾကာင့္ ႏြယ္က အသံတုိးတုိးနဲ႕ ရယ္တယ္…
ကၽြႏ္ေတာ္နဲ႕ နြယ္ဟာ ဘယ္လုိ ျပႆနာမ်ဳိးဘဲျဖစ္ျဖစ္ ရယ္ေမာေမ့ေပ်ာက္ ႏုိင္တဲ့ သေဘာထားမ်ဳိးေတြရွိခဲ့ၾကလုိ႕ ကုိယ့္အႀကိဳက္ေတြ စြန္႕လႊတ္ရတာကုိ အလြယ္တကူပါဘဲ.. ဒါေတြက ကုိယ္ခ်စ္တဲ့သူအတြက္ေလ.. ကၽြႏ္ေတာ္ ေဆးလိပ္ေသာက္ျခင္းကုိ စြန္႕လြတ္ႏိုင္သလုိ ႏြယ္က ကၽြႏ္ေတာ္ မႀကိဳက္တဲ့ ကတိေတြကုိ ေတာင္းေလ့ မရွိသလုုိ ကၽြန္ေတာ္ ႏြယ္မႀကိဳက္တဲ့ သံသယနဲ႕ သဝန္တုိမွဳ႕ မရွိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ ကတိမလုိဘူးလုိ႕ သတ္မွတ္ထားခဲ့တယ္…။
``ေပ်ာ္ရႊင္ ခ်မ္းေျမ့တဲ့ အိမ္ေထာင္တစ္ခု ျဖစ္ဖုိ႕ ရုပ္ရည္ဆြဲေဆာင္မွဳ႕ ရွိရုံ၊ စိတ္သေဘာဆြဲေဆာင္မွဳ ရွိရုံနဲ႕ မလံုေလာက္ဘူး… ႏွစ္ဦးစလံုးမွာ လက္ထပ္ေပါင္းသင္းၿပီးရင္ ေသတပန္ ၊ သက္တစ္ဆံုး ေပါင္းသင္းဖုိ႕ ရုိးသားတဲ့ ဆႏၵဟာ ဒီဘဝတင္မဟုတ္ဘူး ဘဝေပါင္းမ်ားစြာအထိ`` ဒီလုိ ကၽြန္ေတာ္ ႏြယ့္ကုိ ေျပာခဲ့ဘူးပါတယ္.. ရင္ထဲက လွဳိက္လွဳိက္လွလွဲပါ။
အခ်စ္ရဲ႕ ရမၼက္ဆုိတာ စည္းဝုိင္းေလးအျပင္နဲ႕ အထဲလုိ…
ကၽြႏ္ေတာ္ဟာ အ့ံၾသဖြယ္ရာေကာင္းတဲ့ ခ်ိဳၿမိန္ ဆန္းသစ္တဲ့ အရာတစ္ခုထပ္မံ တုိးလာျခင္းပါဘဲ….
ႏြယ္အေပၚမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မေလ်ာ့ခဲ့ပါ….
ကၽြန္ေတာ္ လမ္းတစ္လမ္းထဲ .. ေလာကမွာ ေျပာေလ့ရွိတဲ့ ရုတ္တရက္ အက္စီးဒင့္ေတြဟာ မထင္မွတ္ဘဲ… ညြတ္တိမ္းမိၿပီးတဲ့ေနာက္…..


(၃)

``အိမ္`` ဆုိတဲ့ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ရဲ႕ ႏုဖက္ဖက္ အလွ….
ေငြစကၠဴ အထပ္လုိက္ေတြ ဝတ္ျပဳကုိးကြယ္ေနတဲ့ ေခတ္ႀကီးထဲမွာ  သူမဟာ ကၽြန္ေတာ့္လက္ထဲက ေငြေတြထက္ ကၽြန္ေတာ့္ ႏွလံုးသားကုိ တြယ္တာ လြန္းသူ …
သူမ ဟာ မျဖားေယာင္ .. မျဖဴဆြယ္ခဲ့ပါဘူး..
ကၽြန္ေတာ္ ေဆးလဲ မမိခဲ့ပါဘူး…
ျဖဴစင္ႏုနယ္တဲ့ သူမဘဝကုိ စာနာသနားစိတ္နဲ႕ ကူညီခဲ့တာ.. ဒါကဘဲ ကၽြန္ေတာ့္ဘဝအတြက္ ပုိးပင့္ကူမွ်င္ေတြ ယွက္သန္း အိမ္ဖြဲ႕ေစခဲ့တာလား..
ျပန္လွည့္ထြက္ခဲ့တုိင္း အမွားတစ္ခုနဲ႕ အတူ ယစ္မူးေပ်ာ္ပုိက္ခဲ့မိတာ…
ခႏၶာကုိယ္ တစ္ခုလံုး ေတာက္ေလာင္ေနခဲ့တာကုိ ေက်နပ္ေနခဲ့တယ္…
``အိမ္`` ဆုိတဲ့ သူမရဲ႕ အေပၚဆံုးထပ္ တုိက္ခန္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလး….
သူမကုိ တြဲကူတက္ခဲ့ဖူးတဲ့ ေလွကားတစ္အုတ္တုိက္ ခပ္မွိန္မွိန္ မီးေရာင္ေအာက္မွာ.. ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္လုိျဖစ္သြားမွန္း မသိတဲ့ စိတ္ေတြနဲ႕ … ရုတ္တရက္ .. ရုတ္တရက္ေပါ့… အနမ္းမုိးေတြ.. ေျခြခ်စဥ္မွာလဲ… အျပင္မွာ မုိးေတြသဲသဲ မည္းမည္း ရြာေနခဲ့တယ္….
ေနာက္… သူမရဲ႕ လက္ေတြက ကၽြန္ေတာ့္လက္ေမာင္းေတြဆီအားကုိး .. မွီတြယ္လာတယ္…
လွည့္ျပန္ထြက္လုိ႕ရေပမဲ့…. ေစခုိင္း အမိန္႕က်ထားသလုိ ေျခလွမ္းေတြက ``အိမ္``ရဲ႕ တုိက္ခန္းအုိေလးဆီသုိ႕..
အိမ္ဟာ ကၽြန္ေတာ့္ဆရာရဲ႕ သမီးေလးပါ။ ေနာက္ၿပီး ႏွလံုးေရာဂါသည္ေလး…
ဆရာလည္း ပန္းနာရင္က်ပ္နဲ႕ ေဆးရုံေပၚမွာ ကၽြန္ေတာ္ေရွ႕တင္ဘဲ ကြယ္လြန္ခဲ့…
ဆရာ့သမီးေလး.. ဆရာသိပ္ခ်စ္တဲ့ ``အိမ္``ဟာ ခုိလွဳံရာရင္ခြင္ ငုိဖုိ႕ ရင္ခြင္ မရွိေလေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကုိဘဲ.. ရင္ဖြင့္ ငုိရွဳက္ရင္း သူ႕ေရာဂါကုိ က်ားကန္ အံတုေနဆဲ..
ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ ကုိ တက္ႏုိင္သေလာက္ ကူညီခဲ့တယ္.. ျဖည္းဆည္းခဲ့တယ္… တစ္စစ အိမ္ရဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ အေပၚတြယ္တာလြန္းမွဳ႕ ဂရုစုိက္မွဳ၊ ၾကင္နာမွဳ၊ အရာအားလံုးတုိ႕ဟာ.. ေႏြးေႏြး ေထြးေထြး နဲ႕ ေရာင္ျပန္ဟတ္ခဲ့ၾက….
ကၽြန္ေတာ္ေရွာင္တိမ္းဖုိ႕စဥ္းစားတုိင္း ေျခလွမ္းေတြက ကန္ခ်က္ျပင္းျပင္းနဲ႕ ကန္လုိက္တဲ့ ေဘာလံုးတစ္လံုးလုိ အိမ္ ရွိတဲ့ .. အိမ္ေလး.. ဆီဘဲ…
ကၽြန္ေတာ့္မွာ ခုိင္မာတဲ့ မိသားစုရွိတယ္.. အိမ္ သိတယ္.. ခ်စ္တဲ့ ဇနီးနဲ႕ သားေလးရွိတယ္… အိမ္ သိတယ္…
ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ဘာကို မသိခဲ့ၾကတာလဲ..
``အိမ္``က ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ကုိ လုိ႕ ေခၚတယ္..
အိမ္ေျပာေျပာေနတဲ့စကား…
``အရြယ္မတုိင္ခင္ မအုိခ်င္ဘူး ကုိ… အဲဒီလုိဘဲ အရြယ္မတုိင္ခင္  မေသခ်င္ဘူး…```
``အခ်စ္ဆုိတာ အခ်စ္နဲ႕ စတယ္… အနက္ရွဳိင္းဆံုး အစစ္မွန္ဆံုး အခ်စ္ေတြဟာ အၿမဲလုိလုိရုတ္တရက္ ေပါက္ဖြားလာတယ္တဲ့… ဟုတ္လား … ကုိ ``
``အင္း …. ဟုတ္တာေပါ့``
``ကုိ႕ ကုိ ဘယ္လိမွန္းမသိဘူး အိမ္ခ်စ္တယ္… ရုတ္တရက္ ကုိခ်စ္သြားတယ္.. အိမ္ကုိေရာ``
``အတူတူဘဲေပါ့ `အိမ္`  ကုိယ့္အတြက္ကလဲ မထင္မွတ္ဘဲ ရုတ္တရက္ေတြပါဘဲ``
ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီလုိ္ ေျဖခဲ့တယ္..
``ခုလုိ အခ်ိန္ေတြမွာ အိမ္နားမွာ ရွိေနေပးတဲ့ ကုိ႕ကုိ ေက်းဇူးတင္လုိက္တာ… ကုိ႕ရဲ႕ဇနီးက အရမ္းခ်စ္မွာဘဲေနာ္… ကုိက သေဘာထား ျပည့္ဝတယ္.. စိတ္ထားေကာင္းတယ္.. ကုိ႕ကုိ အိမ္ေလးစားတယ္.. ဘာျဖစ္လုိ႕လဲ သိလားကုိ… . အိမ္.. အေပၚမွာ လုိအပ္တာထက္မပုိ… အခြင့္အေရးရလွ်က္သားနဲ႕ ကုိ ေစာင့္ထိန္းခဲ့တဲ့က်င့္ဝတ္ကုိ အိမ္ လက္ခံမိတုိင္း ကုိ႕ကုိ သံေယာဇဥ္ ပုိေလပါဘဲ… ``
ကၽြန္ေတာ္ ဖ်ားခ်င္ေနၿပီ… `အိမ္` ရင္ထဲက ဒီစကားေတြၾကားရတာ.. ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ စပ္ဖ်င္းဖ်င္း ျဖစ္ေနတဲ့ ခႏၶာကုိယ္ ခ်ဳပ္တီးမွဳ.. ၊ ေပါက္ကြဲမတက္ စိတ္ေတြ…
ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ႏွစ္ေယာက္ `အိမ္` အခန္းေလးထဲမွာ ေကာ္ဖီေသာက္ခဲ့ၾက၊ စာအုပ္ေတြဖတ္ၾက၊ အိမ္ခ်က္တဲ့ ထမင္းအတူစားခဲ့ၾက၊ `အိမ္` ရယ္သံ.. ေရခ်ဳိးၿပီးစ အိမ္ ထံက ဆပ္ျပာရနံ႕၊ ဆံႏြယ္ေတြက ရွန္ပူရနံ႕၊ ခႏၶာကုိယ္ရနံ႕ ခပ္သင္းသင္းေလး၊ ကုိယ္တုိင္ေျခာက္ေသြ႕ေအာင္လုပ္ေပးခဲ့တဲ့ ဆံဆေတြ၊ ၾကားမွာ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္အထိမ်ား အိပ္ေမာက်ႏုိင္ခဲ့မွာလဲ…
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ေနာက္ထပ္ အခ်စ္တစ္ခုဟာ ရုတ္တရက္… ကၽြန္ေတာ့္ေၾကာင့္ `အိမ္` လန္းဆန္းလာသလုိ .. ေဆးခန္းပံုမွန္ျပသေနရတဲ့ နာတာရွည္လူမမာေလး.. ဘဝက လြတ္ေျမာက္ရတာကုိ ေက်နပ္ခဲ့တယ္…
ဆရာဟာ ကၽြန္ေတာ္မ်ား အိမ္ေထာင္မရွိခဲ့ရင္.. အိမ္နဲ႕ လက္ထပ္ေပးမွာအေသအခ်ာ……

(၄)

အိမ္က ေနလဲေကာင္းလာေတာ့ ခရီးေလး တစ္ခုကုိ သြားဖုိ႕ ပူစာတယ္..
ကၽြန္ေတာ္ လုိက္ပုိ႕ခ်င္ပါတယ္.. အားရက္တစ္ခ်ိဳ႕ကုိဖဲ့ၿပီး ရွမ္းျပည္ဘက္သြားဖုိ႕ စီစဥ္ခဲ့တယ္… ႏြယ္ကေတာ့ သိပ္မသြားေစခ်င္.. အလုပ္အေၾကာင္းျပလုိက္တယ္..
``ေမာင္.. အဲဒီခရီးကုိ မသြားပါနဲ႕လား``
``ေမာင့္အလုပ္က မသြားလုိ႕ မရဘူးေလ.. ႏြယ္က ဘာလုိ႕ ေမာင့္ကုိ မသြားေစခ်င္တာလဲ``
``ဟင့္အင္.. သြားမွျဖစ္မွာဆုိလဲ သြားပါ..``
ႏြယ္ရဲ႕ စကားထက္.. ဆက္ဆက္သြားမယ္ေနာ္.. ဆုိတဲ့ `အိမ္`စကားက ပုိခုိင္ခန္႕ေနတယ္…
ႏြယ္စကားလံုးေတြ ခပ္ပါးပါး ျဖစ္ေနသလုိ … ႏြယ့္ ခႏၶာကုိယ္ေလး ခပ္ပါးပါး ျဖစ္ေနတာကို.. ကၽြန္ေတာ္ သတိမထားခဲ့.....
ဆယ္ရက္တာခရီးမွာ ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ က်န္းမာေရးကုိ အဓိက ဦးစားေပး ဂရုစုိက္ခဲ့တယ္.. ဒီခရီးကုိ ထြက္ေပးတာကလဲ.. သူ႕ က်န္းမာေရး ပုိေကာင္းမြန္ေအာင္ လုပ္ေပးခဲ့တာ… ဘာမွလုိအပ္တာမရွိေစရ.. အိမ္  စိတ္ႀကိဳက္ ဖန္တီးေပးခဲ့တယ္.. အရင္က ေသစကားနဲ႕ အားငယ္အရွံဳးေပးတဲ့စကားေတြကုိ ကၽြန္ေတာ္ လက္မခံခဲ့ဘူး..။ ဘဝအတြက္ အားျဖစ္ေစမဲ့ စာအုပ္ေတြ ဖတ္ျပခဲ့တယ္.. ေန႕ရက္အသစ္ေတြကို ရင္ဆုိင္ျဖတ္သန္းဖုိ႕ အားေတြ စိတ္ဓာတ္ေတြ ျမွင့္တင္ေပးခဲ့တယ္.. ေတာင္ေပၚအလွေတြနဲ႕ ဓာတ္ပံုေတြရုိက္ ေပးခဲ့တယ္..။ `အိမ္` ေပ်ာ္သေလာက္ေနခဲ့တယ္…။
ကၽြန္ေတာ္ ႏြယ့္ဆီကုိ ရွမ္းျပည္ေရာက္ၿပီဆုိတာ ဖုန္းတစ္ခါဘဲ ဆက္ျဖစ္ခဲ့တယ္..။ ကၽြန္ေတာ့္ ႏြယ့္ကုိ အရာရာ စိတ္ခ်ေနခဲ့တယ္… ။
မျပည့္စံုျခင္းနဲ႕ မက်န္းမာျခင္း ဆုိတဲ့မည္းေမွာင္တဲ့ ဒုကၡႏွစ္ခုကို ရင္ဆုိင္ေနရတဲ့ `အိမ္` ကုိ သနားခဲ့တယ္.. ဘယ္ေလာက္ဘဲ ဒုကၡေတြ႕ေတြ႕တည္ၿငိမ္စြာ ရင္ဆုိင္ႏုိင္ဖုိ႕ သတၱိရွိဖုိ႕ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခဲ့တယ္.. နားသြင္းေပးတယ္…
အိမ္ ဟာ တစ္ကယ့္ကုိ ေပါ့ပါးလန္းဆန္းလာတယ္.. ရည္ရြယ္ ခ်က္ရွိလာတယ္.. ဒါဟာ အလြန္ေကာင္းတဲ့လကၡဏာေတြဘဲ .. အရာရာ စုိးရိမ္လြန္းခဲ့တဲ့ အိမ္ရဲ႕ ေဝဒနာ ေတာ္ေတာ္သက္သာ သြားခဲ့တယ္…။
ကၽြန္ေတာ္ျပန္လာေတာ့ ထင္မွတ္မထားတဲ့ ျဖစ္စဥ္ေတြက အင္တုိက္အားတုိက္ႀကိဳဆုိလုိ႕.. ႏြယ္ .. ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ႏြယ္ဟာ.. အခန္းထဲက ကုတင္ေပၚမွာ ပက္လက္…
ႏြယ္ဟာ.. မ်ဳိသိပ္ ခဲ့ရတာ ေတြမ်ားလြန္းလို႕၊ အံႀကိတ္ခံရတာေတြမ်ားလြန္းလုိ႕ ၊ ႏွဳတ္ခမ္းေလးေတြပင္ ေသြးစုိ႕ေနၿပီလား..
ႏြယ္ဘာျဖစ္လဲ.. ကၽြန္ေတာ္မသိ .. ဆရာဝန္နဲ႕ သားရဲ႕စကားမွာ ကၽြန္ေတာ္ ေျခာက္ျခားတံုလွဳပ္သြားတယ္…
ျဖစ္ရေလ.. ႏြယ္ရယ္….
ေၾကာက္စရာ ေကာင္းတဲ့ ကင္ဆာဆဲလ္.. ေတြက ႏြယ္ကုိယ္ အႏွံ႕မွာ ပ်ံ႕ေနၿပီတဲ့..
``ေဖေဖ .. ေမေမ အရမ္းငုိတယ္.. အရမ္းနာတယ္ထင္တယ္.. ေမေမ ေသသြားမွာလားဟင္.. ေဖေဖ မရွိတုန္း.. ေမေမ မုိးရြာထဲက ျပန္လာတယ္.. ငုိတယ္.. ေမေမေရာဂါရွိတာ.. ေဖေဖကုိ အသိမေပးဖုိ႕ ဆရာဝန္ကုိ ေတာင္းပန္ေျပာခဲ့တယ္..တဲ့။
ဇနီးသည္ရဲ႕ အထီးက်န္ေန႕ရက္၊ ေရာဂါနဲ႕ ေျခာက္ျခားဖြယ္ ျဖတ္သန္းေနရစဥ္မွာ  …
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့….
ခရီး မသြားေစခ်င္တာ.. ဒါေၾကာင့္လား… ႏြယ္…
ရုတ္တရက္ဆုိတဲ့ စကားကို ေမာင္သိပ္ေၾကာက္ေနၿပီ.. ႏြယ္.. ေမာင္ျပန္လာေတာ့ ႏြယ္ကိစၥကုိ ရုတ္တရက္ သိလုိက္၇တာပါဘဲ… ပုိဆုိးတာက ေမာင့္ရဲ႕ မမွ်တမွဳ႕၊ ဥေပကၡာျပဳသလုိ… ႏြယ္အေပၚတာဝန္မေက်မွဳ႕ ေတြက ေမာင္ရင္ကုိ မီးစနဲ႕ထုိးေနခဲ့ၿပီ..။
ႏြယ္ရဲ႕ ခႏၶာကုိယ္၊ မ်က္ႏွာေျပာင္းလဲမွဳ႕ေလးေတြကုိ သတိတစ္ခ်က္ေလးရွိခဲ့ေပမဲ့ သာမန္ေလးလုိ႕ ထင္ခဲ့မိတယ္.. ေမာင္ဟာ လူတုိင္းအေပၚ ေကာင္းခ်င္ခဲ့ပါတယ္.. ဒါေပမဲ့ အနီးဆံုး ျဖစ္တဲ့ ႏြယ့္အေပၚမွာ…
ႏြယ္.. အခ်ိန္ေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ား.. က်န္ေသးလဲ.. ႏြယ္..
ေမာင္ အားတဲ့ရက္ ႏြယ္တုိ႕ မိသားစု ခရီးထြက္ရေအာင္လုိ႕ ေျပာတာကို ထြက္တာေပါ့လုိ႕ ေျပာရင္း.. ေမာင္မစီစဥ္ႏုိင္ခဲ့ဘူး……။
******
ေနေရာင္တုိ႕က မ်က္ႏွာက်က္ဆီမွ တဆင့္ မ်က္ႏွာေပၚ က်ေရာက္လာခဲ့ၿပီ.. ကၽြန္ေတာ္ မနက္ေရာက္မွ တစ္ခ်က္ေလးဘဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားမိတယ္.. ထင္တယ္…။ ခ်က္ခ်င္းဘဲ ႏြယ္ခႏၶာကုိယ္နဲ႕ နီးနီးကပ္ကပ္ ထိေတြ႕ေနမွဳ႕က ေႏြးေထြးေနတယ္…
ႏြယ္နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ဖုိ႕ ကၽြန္ေတာ္အားယူမိတယ္…
ကၽြန္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲမွာ ေက်ာေလးေပးထားတဲ့ ႏြယ္က တစ္ဖက္ကုိ ေစာင္းအိပ္ေနတယ္..
စားပြဲတင္နာရီေလးကို အၾကည့္.. ဆယ္နာရီထုိး………
ဒါဆုိ ႏြယ္ ဗုိက္ဆာေနရာေပါ့..
ကၽြႏ္ေတာ္ ႏြယ့္လက္ေလးေတြကို အသာစမ္းၾကည့္.. ခပ္.. ေႏြးေႏြးေလးေပမဲ့…
ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ပခံုးခ်င္းယွဥ္ေနတဲ့ ႏြယ့္ပခံုးေလး အနိမ့္ အျမင့္ အသက္ရွဳသံ..
ႏြယ္ေျခေခ်ာင္းေလးေတြ….
ဆံႏြယ္.. ႏွဳတ္ခမ္း.. မ်က္လံုး.. ရွည္ေကာ့ေကာ့ မ်က္ေတာင္…
ဘာဆုိဘာမွ……
ဟာ………
အသက္ရွဳရပ္သြားေတာ့မေလာက္ ေၾကာက့္လန္႕ တံုလွဳပ္သြားတယ္…
ႏြယ္ မ်ာက္ႏွာေလး ကုိ တည့္လုိက္တယ္…
ႏြယ္ဘာမွ မသိေတာ့ မ်က္လံုးေတြ ျဖဴ.. ႏွဳတ္ခမ္းေတြ ျဖဴေနၿပီ..
ႏြယ့္ အေသြးအသား.. အားလံုးဟာ ပကတိ အတုိင္းေပမဲ့ ႏြယ္ကေတာ့..
ကၽြန္ေတာ့္ ခႏၶာကုိယ္ တစ္ခုလံုးရွိ အေသြးအသားေတြ စုတ္ယူခံလုိက္ရသလုိ ခံစားလုိက္ရတယ္…
သားေလးက ငိုေၾကြး…..
ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ခြင္ထဲမွာ ႏြယ္ရွိတယ္… ႏြယ္အသက္ကုိ ႏွဳတ္ယူသြားတာ.. ေမာင္လား.. ႏြယ္..
ႏြယ္ ေမာင့္ကုိ ေစာင့္ေနခဲ့တာလား…
ေမာင္ ႏြယ့္ကုိ သိပ္ခ်စ္တယ္…
ႏြယ္ဟာ ရုတ္တရက္ ေမာင့္ကုိ စြန္႕ခြာသြားတာမဟုတ္ပါဘူး…
ႏြယ္ အရမ္းခံစားၿပီးမွ နာနာက်င္က်င္နဲ႕ ေမာင့္ကုိ စြန္႕ခြာသြားတာ… မဟုတ္လား…
ေမာင္သစၥာနဲ႕ အနမ္းတစ္ခု ေပးအပ္ပါရေစ… ႏြယ္ျမင္ရင္.. ေမာင့္ကုိ ေလွာင္ၿပံဳး ၿပံဳးမလား..
သစၥာေတြနဲ႕ဘဲ.. အထီးက်န္စြာ ျဖတ္သန္းရဦးမွာေပါ့…
ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႕ ႏြယ္ပါးေပၚ အနမ္းတစ္ခု ေျခြခ်ခဲ့ပါတယ္…
သစၥာျပဳတဲ့ အနမ္း… သစၥာဖြဲ႕ အနမ္း…ေတြဘဲေပါ့…။

Perfect Magazine (October2010)
ေခ်ာအိမာန္(မႏၱေလး)
13.9.2010