Tuesday, August 24, 2010

စိတ္တံခါး

 
(၁)
ေဖက ကၽြန္ေတာ့္ကုပ္က ေကာ္လာစကုိဆြဲကုိင္ရင္း ေဒါသမ်က္လံုးေတြနဲ႕ ၾကည့္ပါတယ္။ ေဖ့ပံုစံကုိစုိက္ၾကည့္ေနရင္း ကၽြန္ေတာ္ရင္တုန္လွဳပ္ရွားေနခဲ့တယ္။ ေဖက ကၽြန္ေတာ့္ကို မင္းထုိင္စမ္းဆုိၿပီး ဆုိဖာကုိ လက္ညွိဳးထုိးၿပီးေျပာတယ္။
``အသံုးမက်တဲ့ေကာင္ မင္းကုိ ငါဘယ္ႏွခါေျပာရမလဲ``
``သီခ်င္းဆုိတာ အျပစ္လား ေဖ``
ေဖေဒါသျဖစ္ေနမွန္းသိေပမယ့္ လည္ေခ်ာင္းထဲကထြက္လာတဲ့အသံနဲ႕ ညွစ္ထုတ္ရင္း ေျပာမိတယ္။ တံု႕ျပန္မွဳက ေကာင္းမွာမဟုတ္ဘူးဆုိတာ သိေပမယ့္ မတက္ႏုိင္ဘူး။
``မင္းက တကယ္ပဲ အဆုိေတာ္ျဖစ္ခ်င္တာလား``
``ဟုတ္ကဲ့``
``မျဖစ္ႏုိင္ဘူး လံုးဝမျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ ငါေလာင္းရဲတယ္``
``ေဖက သက္သက္အထင္ေသးတာ။ လူပဲ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ရင္ျဖစ္မွာပါ``
``ငါက မင္းအေဖကြ။ ျဖစ္ႏုိင္၊ မျဖစ္ႏုိင္ကုိေဘးကလူက ပုိသိတယ္။ မင္းအခု ရပ္ကြက္တီးဝုိင္း၊ မဂၤလာေဆာင္ေလးဘာေလး တက္ဆုိ။ ငါမသိဘဲနဲ႕ ၿပိဳင္ပြဲသေဘာမ်ဳိးေတြဝင္ၿပိဳင္။ လမ္းေဘးအေဆာင္ေရွ႕ အုတ္ခံုေပၚမွာလည္းဆုိနဲ႕ ဘယ္ေလာက္ၾကာၿပီလဲ``
``အခုနာမည္ႀကီးတဲ့ ေလးျဖဴတုိ႕လည္း အေဆာင္ေရွ႕ဆုိခဲ့တာပဲ``
``ေအး… အဲဒါ ေနရာတစ္ခုပဲ တူခ်င္တူမယ္။ ေလးျဖဴက Talent အျပည့္ရွိတယ္ကြ။ မင္းမွာ ဂီတနဲ႕ပတ္သက္တဲံ Talent မရွိဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္လည္း ဒီေန႕ထိ ဘာမွ မျဖစ္ေသးတာေပါ့။ မင္းက ဝါသနာပါတာပဲရွိတာ။ ေနရာမွန္ကုိ မေရြးတက္ေသးဘူး။ ကုိယ့္ရဲ႕စြမ္းရည္ကုိ အမ်ားဆံုးျပသခြင့္ရမယ့္နယ္ပယ္ကုိ မင္းမေရြးႏုိင္ေသးဘူး။ အဲဒီအျမင္ကုိလည္း မင္းမစူးစမ္းဘူး။ စိတ္ထင္ရာကိုပဲ လုပ္ေနတာ။ ဝါသနာပါရုံနဲ႕လည္း မၿပီးဘူးကြ၊ ပါရမီလည္း ပါရဦးမယ္။ ေကာင္မေလးေတြၾကည့္သြားတုိင္း ငါ့ကုိေၾကြေနၿပီလုိ႕မထင္နဲ႕။ သီခ်င္းေလးဆုိတက္တုိင္း အဆုိေတာ္ျဖစ္ႏုိင္တယ္လုိ႕လည္း မထင္နဲ႕။ ရွင္းလား။ မင္း သီခ်င္းဆုိတာကုိ မႀကိဳက္ေပမယ့္ သံုးႏွစ္ေက်ာ္လႊတ္ေပးထားခဲ့တာ မင္းသိလာေအာင္လုိ႕။ အဲဒီသံုးႏွစ္ေက်ာ္မွာ ဒီပံုက ဒီပံုပဲ ဘာတုိးတက္လာလဲ။ မင္းကုိယ္တုိင္ ျပန္သံုးသပ္ခဲ့လား။ မင္းက ဂီတကိုရူးသြပ္တယ္လုိ႕ဆုိေပမယ့္ ငါထင္သေလာက္ မရူးသြပ္ေသးပါဘူး။ ရူးသြပ္တာရဲ႕ေနာက္မွာ ထက္ၾကပ္မကြာလုိက္ေနတဲ့ အင္တုိက္အားတုိက္ မပါေသးဘူး။ အဲဒီ Strong မပါသေရြ႕ ေသေလာက္ေအာင္ႀကိဳးစား။ မင္းဘာမွျဖစ္လာမွာမဟုတ္ဘူး။ အလုပ္တစ္ခုကုိ ေပါ့ေပါ့ေလးမေတြးနဲ႕။ လူဆုိတာ ျပင္းထန္တဲ့စိတ္မရွိရင္ ဘာမွ ျဖစ္လာမွာမဟုတ္ဘူး။ ျဖစ္လာလည္း က်ဆံုးဖုိ႕ လြယ္လြယ္ေလးပဲ။ မင္းအတြက္လည္း ေနရာမရွိဘူး။ ငါေျပာတာ မင္းနားလည္လား။ ဒီအခ်ိန္မွာ မင္းဘာျဖစ္သင့္တယ္ဆုိတာ နားလည္သင့္ၿပီ။ မင္းကုိ ငါအခ်ိန္ေပးခဲ့တာ မနည္းပါဘူးေနာ္``
``ကၽြန္ေတာ္က ဘာလုပ္ရမွာလဲေဖ။ ကၽြန္ေတာ္ေအာင္ျမင္ေအာင္လုပ္မယ္လုိ႕ ရည္မွန္းထားတာ``
``ေတာ္ေတာ့ အခ်ိန္ေတြကုန္တယ္။ မင္းသူမ်ားေတြကို အၾကည့္နဲ႕ပဲ အားက်လုိက္ေတာ့။ ကုိယ္တုိင္လုိက္လုပ္စရာ မလုိေတာ့ဘူး။ ရည္မွန္းခ်က္ဆုိတဲ့ေနရာမွာ မင္းကသာ ေအာင္ျမင္ေအာင္လုပ္မယ္ေျပာေနတာ မင္းတကယ္လုပ္မယ္ဆုိရင္ ဒီႏွစ္ေတြအတြင္း တစ္ခုခုျဖစ္ေနၿပီေပါ့။ မဟုတ္ဘူးလား။ ငါေျပာတာ မွားလား။ ေျပာစမ္း။ မင္းကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ ဘယ္ေနရာမွာ Talent ရွိမွန္း မသိဘူးလား။ ငါေဘးကလူက သိတယ္ကြ။ အဲဒါ မင္းေတြ႕ေအာင္ရွာ။ ဒီသီခ်င္းဆုိတဲ့အလုပ္ကုိ ဒီေန႕ကစၿပီးရပ္ပါ။ အိမ္မွာ၊ ဆုိင္မွာ အပ်င္းေျပဆုိလုိ႕ရတယ္။ အလုပ္တစ္ခုအေနနဲ႕ကေတာ့ ေဆာရီးပဲ``
ေဖက ေျပာဆုိၿပီးထသြားတယ္။  ကၽြန္ေတာ္ဧည့္ခန္းထဲမွာ အၾကာႀကီးထုိင္ၿပီး စိတ္ပ်က္စြာ စဥ္းစားေနမိတယ္။ ဝါသနာပါတဲ့အလုပ္ကုိ စြန္႕လႊတ္ရေတာ့မွာမုိ႕ ျပင္းထန္စြာထိခုိက္မိတာ အမွန္ပဲ။ အခန္းထဲဝင္ခဲ့ၿပီး စာေရးစားပြဲေပၚထုိင္မိေတာ့ အလုိလုိဝမ္းနည္းရင္း မ်က္ရည္ေတြက်လာတယ္။ နံရံမွာေထာင္ထားတဲ့ ဂီတေလးက ေလွာင္ေနသလုိ အေပါင္းအသင္းေတြကုိလည္း ဘယ္လုိေျပာရမွန္း မသိတာ့ပါ။ ရင္ထဲမွာ ဝမ္းနည္းတစ္ဆုိ႕ႀကီးနဲ႕ ခံစားရခက္လြန္းလုိ႕ ေရးေနက် ဒုိင္ယာရီ မဟုတ္တဲ့ မွတ္တမ္းစာအုပ္ေလးထဲ ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ေတြကို အိတ္သြန္ဖာေမွာက္ေရးမိတယ္။
ကၽြန္ေတာ့္မွာ ရည္းစားလည္း မရွိဘူး။ ဒီရူးသြပ္ခြင့္ေလးကို ေဖက ဘာလုိ႕ ဆက္မေပးတာလဲ။ ေဖ့ကုိ ရက္စက္တယ္လုိ႕ မေျပာခ်င္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာေတာ့ ေဖက ရက္စက္ခဲ့တယ္။
ညဟာ အထီးက်န္သြားသလုိ ပိုၿပီးေအးစက္ေျခာက္ကပ္သြားေစခဲ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ့ရင္ထဲက စီးဆင္းခဲ့တဲ့ျမစ္ဟာလည္း တံတုိင္းေတြ ပိတ္ဆုိ႕သြားခဲ့ၿပီေပါ့။ ကၽြန္ေတာ့မွာ မခံခ်င္စိတ္နဲ႕ လုပ္ျပခ်င္တဲ့ဆႏၵရွိေပမယ့္ အေဖတစ္ေယာက္ရဲ႕ဆႏၵကုိ ဘယ္လုိအားမ်ဳိးသံုးၿပီး တြန္းလွန္ရမွာလဲ။ ကၽြန္ေတာ္ကပဲ ညံ့တာလား။ ကၽြန္ေတာ္သိတယ္။ ေဖက ကၽြန္ေတာ့ကုိ နံပါတ္(၁)ျဖစ္ေစခ်င္တာ။ သာမန္ေလးနဲ႕တင္းတိမ္ေနမွာကို မႀကိဳက္တာ။ ဟုတ္လား ေဖ။ ေဖက ကၽြန္ေတာ့္ ကို အရုပ္ေတြကို ပဲ့ကိုင္ႏုိင္တဲ့ ပဲ့ကုိင္ရွင္ျဖစ္ေစခ်င္တာမဟုတ္လား။ ကၽြန္ေတာ္ ေပၚျပဴလာမျဖစ္ခ်င္ပါဘူး။ သီခ်င္းဆုိခ်င္တာပါ။ ေဖေျပာတဲ့ အမွန္တရားကုိ ကၽြန္ေတာ္ မရွာေဖြတက္ဘူး။ သီခ်င္းဆုိတာပဲသိတယ္။
ကၽြန္ေတာ့္အေတြးေတြ မြန္းက်ပ္သြားတယ္။ အဲဒီေန႕ မနက္သံုးနာရီထိ စာအုပ္တစ္အုပ္လံုးကုန္ေအာင္ စာထိုင္္ေရးေနခဲ့တယ္။ ထြက္ေပါက္ရဲ႕လမ္းက ဒါပဲရွိေတာ့တယ္။ အရင္က မွတ္တမ္းေဟာင္းေလးေတြလည္း ထုတ္ၾကည့္ခဲ့တယ္။ တစ္အုပ္က ေဖနဲ႕ေမရဲ႕ ျပန္ေပါင္းထုတ္သြားတဲ့ဇာတ္လမ္းေလး ။ အဲဒီေန႕က ကၽြန္ေတာ့္ဘဝမွာ အေပ်ာ္ဆံုးပဲ။ ေဖနဲ႕ေမ ဘာလုိ႕ကြဲခဲ့ၾကသလဲဆုိတာ ေသခ်ာမသိသလုိ ဘာလုိ႕ျပန္ေပါင္းခဲ့သလဲဆုိတာလည္း ေသခ်ာမသိခဲ့ရဘူး။ ေနာက္တစ္အုပ္ကေတာ့ ေဖ ကၽြန္ေတာ့ကုိလုပ္ခြင့္မေပးခဲ့တဲ့ ဂီတအေၾကာင္း။ ေနာက္တစ္အုပ္ကေတာ့ စြန္႕လႊတ္ျခင္းအေၾကာင္းကုိ မ်က္ရည္နဲ႕ေရးခဲ့တာေပါ့။ ဝမ္းအနည္းဆံုးေန႕တစ္ေန႕အျဖစ္ ကၽြန္ေတာ့္ဘက္မွာပါဝင္သြားၿပီ။ ဘာတက္ႏုိင္သလဲ။ တကယ္ဘာမွမတက္ႏုိင္ခဲ့ဘူး။ ေလာကႀကီးမွာကုိယ္လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ခြင့္ မရႏုိင္တာေလာက္ ေၾကကြဲစရာေကာင္းတာ ဘာမွမရွိေသးဘူး။
ကၽြန္ေတာ္စိတ္ညစ္လြန္းလုိ႕ ေဖ့ဆီခြင့္ပန္ၿပီး အေဒၚေတြရွိတဲ့ ျပင္ဦးလြင္မွာ သံုးလေလာက္သြားေနဖုိ႕ ခြင္ေတာင္းလုိက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သီခ်င္းမဆုိဘူးလုိ႕လည္း ေဖ့ကုိေျပာလုိက္တယ္။ ဒါေတာ့ ေသခ်ာတယ္။ ေပးၿပီးသားကတိကုိ ကၽြန္ေတာ္ေဖာက္ဖ်က္မွာမဟုတ္ဘူး။ ေဖက ဘာမွမေမးဘူး။ သြားလုိ႕ေျပာတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ဘာပဲေျပာေျပာ နည္းနည္းေက်နပ္မိသြားေသးတယ္။
အေဒၚေတြက ကၽြန္ေတာ့္ကိုခ်စ္တာမုိ႕ ကၽြန္ေတာ္လာေနေတာ့္ ေပ်ာ္ေနၾကတယ္။ အေဒၚႏွစ္ေယာက္က ေမ့ညီမေတြ။ ပန္းစုိက္ခင္းေတြ ရွိတယ္။ မက္မန္းၿခံ ရွိတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကို သူတုိ႕က သီခ်င္းဆုိခြင့္ေပးမွာ။ သူတုိ႕ကလည္း ေဖ့ကုိေၾကာက္ၾကတယ္။  ျပင္ဦးလြင္မွာ လြတ္လပ္စြာေနရင္း ေဘးၿခံက စာေရးတဲ့ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္နဲ႕ သိကၽြမ္းခြင့္ရခဲ့တယ္။ တုိက္ဆုိင္လုိ႕ အံ့ၾသသြားတယ္။ သူ႕ကဗ်ာေတြကို ကၽြန္ေတာ္သိပ္ႀကိဳက္တာ။ သူနဲ႕ခင္သြားေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ပန္းခင္းေတြၾကားမွာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို အသံေနအသံထား ဟန္အျပည့္နဲ႕ ရြတ္ျပတာ ေကာင္းလုိက္တာဗ်ာ။ သူ႕ကို ကၽြန္ေတာ္ေလးစားသြားတယ္။ သူ႕ဘဝမွာ သူလုပ္ခ်င္တာကို အျပည့္လုပ္ခြင့္၇ွိတယ္။
အဲဒီကဗ်ာဆရာက ကၽြန္ေတာ့္ကို ညီလုိ႕ေခၚတယ္။ သူ႕ဘဝမွာ ကဗ်ာဟာ သူ႕အသက္တဲ့။ ဘယ္ေလာက္လွပလုိက္တဲ့ တင္စားမွဳလဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ဘဝမွာဂီတဟာ ကၽြန္ေတာ့္အသက္ မျဖစ္ႏုိင္ခဲ့ဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္အၾကာင္းေတြကိုေတာ့ ေျပာမျပျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။
အဲဒီကဗ်ာဆရာက ေတြ႕ကရာကို ကဗ်ာလုပ္ပစ္ႏုိင္စြမ္းရွိတယ္။ အံ့ၾသစရာပဲ။ သူက ကၽြန္ေတာ့္ကုိ မင္းဘာဝါသနာပါလဲတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ဘာမွ  ျပန္မေျပာဘဲ ေခါင္းရမ္းလုိက္တယ္။ သူက ကၽြန္ေတာ့္ကုိ မဟုတ္ေသးဘူးဆုိတဲ့ပံုစံနဲ႕ ေခါင္းရမ္းတယ္။
``လူဆုိတာ တစ္ခုခုကို ရူးသြပ္စြာလမ္းေဖာက္ရဲရတယ္ကြ``တဲ့ ။ ``မင္းက ဘာကုိမွမရူးသြပ္ဘူးဆုိေတာ့ ညီ မင္းက ဗလာႀကီးေပါ့``
ကၽြန္ေတာ့္ရင္ဘက္ထဲမွာ ရူးသြပ္ျခင္းေတြအျပည့္ဆုိတာ သူဘယ္သိပါ့မလဲ။
``မင္း စာေရးဆရာလုပ္ပါလား``
ရုတ္တရက္ ကဗ်ာဆရာေျပာလုိက္တဲ့စကားေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္  တဟားဟားရယ္မိတယ္။ ဘယ္ႏွယ့္ဗ်ာ မဆီမဆုိင္ ကၽြန္ေတာ္ရယ္တာကို သူက အုိးတုိးအမ္တမ္းျဖစ္ရင္း `
``ဘာလဲ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးလား``
``အစ္ကုိကလည္း ဘယ္ျဖစ္ႏုိင္ပါ့မလဲ။ စာေရးရတဲ့အလုပ္က လြယ္တာမွမဟုတ္တာ``
``မင္းမသိလုိ႕ပါ။ ဟုိတစ္ေန႕က မင္းၿခံထဲလာတုန္း ခံုေပၚမွာတင္ထားတဲ့ မင္းမွတ္တမ္းစာအုပ္ေလးကို ယူဖတ္ၾကည့္မိတယ္။ မဆုိးဘူး။``
``အစ္ကုိကလည္း``
``စာေရးတယ္ဆုိတာ ပါရမီရွိမွကြ။ ငါစာသိပ္ေရးခ်င္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ကဗ်ာကလြဲၿပီး ဘာစာေၾကာင္းမွ က်မလာခဲ့ဘူး။ မင္းစာေတြကို အခုမွမဟုတ္ဘူး။ ငါအရင္ကတည္းက ဖတ္ဖူးတာ``
``ဗ်ာ``
``မအံ့ၾသနဲ႕ ငါ့ညီ။ မင္းမွာစာေရးတဲ့ အရည္အေသြးေကာင္းေကာင္းရွိတယ္။ Talent ရွိတယ္ေပါ့ကြာ``
``ဗ်ာ``
``လာျပန္ၿပီ တဗ်ာဗ်ာနဲ႕။ အဲဒီအရည္အေသြးကို မင္းမသိဘူးမဟုတ္လား။ အဲဒါက် ေဘးလူက ပုိျမင္တယ္။ အရင္တံုးက မင္းအေမဆီေရးတဲ့ စာေတြကို ငါကုိယ္တုိင္ စာတုိက္မွာသြားေရြးၿပီး မင္းအေမျပလုိ႕ ဖတ္ခြင့္ရခဲ့တယ္။ မင္းအေမက မင္းစာေတြကို အၿမဲေမွ်ာ္ေနတာ။ မင္းရဲ႕စာထဲက ေရးထားတဲ့ခံစားခ်က္ေတြက မင္းအေမမေျပာနဲ႕ ငါ့ကုိေတာင္ ရင္ဆုိ႕ေစတယ္ကြ။ အဲဒီစာေတြဖတ္ရကတည္းက မင္းကုိမွတ္ခ်က္ေပးမိတယ္။ မင္းအေမက မင္းအေဖကုိေပါင္းရျခင္းရဲ႕ အဓိကအေၾကာင္းအရင္းက မင္းစာေတြေၾကာင့္ပဲ။ အဲဒီတုန္းက မင္းအေမက စာဖတ္ၿပီးအၿမဲငိုတယ္။ ငါ့သားေလး အရမ္းခံစားေနရတယ္ဆုိၿပီး``
``တကယ္လား အစ္ကုိ``
``တကယ္ေပါ့၊ ငါ့ညီက ရင္ထဲကခံစားခ်က္ေတြကိုထိထိမိမိ ေဖာ္ထုတ္တက္တယ္။ အစ္ကုိဆုိ အဲဒီလုိမေရးတက္ဘူး``
``ဟုတ္တယ္။ အဲဒီတုန္းက အေမ့ဆီကုိ တစ္ပတ္တစ္ေစာင္စာေရးတယ္``
ကၽြန္ေတာ္အျဖစ္ေစခ်င္ဆံုးဆႏၵဟက ေဖနဲ႕ေမ ျပန္ေပါင္းဖုိ႕ပဲ။ အခုေမက တရားစခန္းအၿပီးဝင္သြားၿပီ။ ေကာင္းပါတယ္။ ေမေပ်ာ္ေမြ႕တဲ့ ေနရာမွန္ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ ေက်နပ္တယ္။
``ေဖကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဆႏၵေတြကို ပယ္ဖ်က္တယ္။ ခ်ဳပ္ခ်ယ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္လုပ္ခ်င္တာကို လုပ္ခြင့္မေပးဘူး။``
``ငါ့ညီက ဘာျဖစ္ခ်င္တာလဲ``
``သီခ်င္းဆုိခ်င္တာ၊ အဆုိေတာ္ျဖစ္ခ်င္တာ``
``ဟား.. ဟား.. ဟား…``
``အစ္ကုိက ဘာရယ္တာလဲ``
``မင္းသီခ်င္းညည္းတာေလး၊ ဆုိတာေလးေတာင္ မၾကားဖူးလုိ႕ပါ။ စကားေျပာရင္ေတာင္ အသံေလးက တုိးသလုိ ရွတတနဲ႕ သီခ်င္းဆုိရင္ ေကာင္းပါ့မလား``
``ေကာင္းတယ္လုိ႕ေတာ့ မေျပာခ်င္ပါဘူး။ ဒီလုိအသံေတြကေန ေအာင္ျမင္ေနတာ အမ်ားႀကီးပဲ``
``ကဲပါ ထားပါေတာ့။ တစ္ေန႕ေလာက္ ဆုိျပကြာ။ ငါ့အျမင္ကေတာ့ ငါ့ညီကုိ အဆုိေတာ္တစ္ေယာက္ျဖစ္လာဖုိ႕ မျမင္မိဘူး။ စာေရးေကာင္းတဲ့သူတစ္ေယာက္လုိ႕ပဲ ျမင္မိတယ္``
``ကၽြန္ေတာ္ စာေရးရင္ေရာ ေအာင္ျမင္ပါ့မလား``
``ဒါ မင္းအေပၚမွာပဲ အမ်ားႀကီးမူတည္တယ္။ မင္းမွာ အဲဒီ Talent ၇ွိေနၿပီပဲ။ ႀကိဳးစားအားထုတ္ၾကည့္ဖုိ႕ပဲလုိတယ္``
``ေဖ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေျပာဖူးတဲ့ ကုိယ့္ဆီမွာရွိေနတဲ့ Talent ဆုိတာ အဲဒါလား။ အဲဒါသိရင္ ေရြးခ်ယ္ရမယ့္နယ္ပယ္ကုိ သိလာလိမ့္မယ္တဲ့``
``ဒါေပါ့ကြ ။ အစ္ကုိ႕မွာဆုိ ကဗ်ာ Talent ကလြဲၿပီးမပါေတာ့ ဝါသနာပါေပမယ့္ စာလည္း ေရးမရ၊ ပန္းခ်ီလည္း ဆြဲမရနဲ႕``
``ဒါေပမဲ့ ေက်နပ္တယ္။ ကဗ်ာဟာ အစ္ကုိ႕ဘဝအတြက္ ရွင္သန္ျခင္းတစ္ခုပဲ။ မသက္ဆုိင္သူေတြၾကားရင္ ရယ္ၾကလိမ့္မယ္။ ဒါကေတာ့ ကုိယ့္ခံယူခ်က္နဲ႕ကုိယ္ မတူညီလုိ႕ေပါ့ကြာ။ ငါ့ညီႀကိဳးစားၾကည့္ပါ။ မင္းသီခ်င္းဆုိျပတာထက္ မင္းစာတစ္ပုဒ္ဖတ္ဖုိ႕အတြက္ ပိုရူးသြပ္တယ္။ အုိေက ညီ၊ အစ္ကို ၿခံဘက္သြားလုိက္ဦးမယ္``
(၂)
ကၽြန္ေတာ္ ျပင္ဦးလြင္ေရာက္တာ ႏွစ္လရွိသြားၿပီ။ ဒီႏွစ္လမွာ ကၽြန္ေတာ္ မည္မည္ရရဘာမွ လုပ္ခဲ့တာမိရိွဘူး။ ကဗ်ာဆရာအစ္ကုိေျပာတဲ့ စကားေတြကို စဥ္းစားေနမိတယ္။ ဒီေရာက္ကတည္းက သီခ်င္းမဆုိမိေအာင္ ထိန္းထားခဲ့တယ္။ ခံစားခ်က္ေတြကိုေတာ့ စကားလံုးေတြအျဖစ္ ခ်ေရးျဖစ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္ကတည္းက ခံစားခ်က္ေတြကိုေရးတာ စြဲစြဲၿမဲၿမဲဝါသနာပါမိတယ္။ အစ္ကုိေျပာသလုိ စာေရးဖုိ႕ ကုိေတာ့ တစ္ခါမွ မစဥ္းစားမိဘူး။ အစ္ကုိေျပာမွပဲ ကၽြန္ေတာ္ ေရးထားတဲ့ဟာေတြဟာ ဝတၳဳဆန္ေနသလုိလားပဲ။ ျပန္ဖတ္ၾကည့္မိရင္း အေတြးမ်ားစြာနဲ႕ အိပ္ေပ်ာ္သြားမိတယ္။  စိတ္ကူးထဲမွာေတာ့ ကဗ်ာဆရာ အစ္ကုိ႕ကုိေပးဖုိ႕ စာတစ္ပုဒ္ေရးမိတယ္။
ေနာက္တစ္ေန႕မွာ ေဖ့ဆီက စာအုပ္ေလးတစ္အုပ္ လူႀကံဳနဲ႕ေရာက္လာတယ္။ ေဖာက္လုိက္ေတာ့ မဂၢဇင္းစာအုပ္တစ္အုပ္။ ဘာလုိ႕ပုိ႕လုိက္တာလဲ နားမလည္ဘူး။ စာအုပ္အထဲကုိ လွန္ၾကည့္လုိက္ေတာ့မွ စာတစ္ေစာင္ထြက္လာတယ္။
``သား မုိးေျမ
ေနေကာင္းရဲ႕လား
စာအုပ္ပို႕လုိက္ျခင္းအေပၚ နားမလည္ႏိုင္ျဖစ္ေနတယ္မဟုတ္လား။ သားေရးထားတဲ့ ဂီတအေပၚ ရူးသြပ္မွဳ အေၾကာင္းေလးကို ေဖသေဘာက်လုိ႕ ဖတ္ၾကည့္ရင္း၊ ေဖ့မိတ္ေဆြကလည္း အိမ္လာရင္း ေတြ႕သြားေတာ့ သေဘာက်ၿပီး အဲဒီအေၾကာင္းအရာေလးကို မဂၢဇင္းမွာသံုးပါရေစဆုိၿပီး ေတာင္းယူသြားလုိ႕ ေဖေပးလုိက္တယ္။ ငါ့သားေရးထားတာေလး မဂၢဇင္းမွာပါလာလုိ႕ ေဖပုိ႕ေပးလုိက္တယ္။ ေနာက္ထပ္လည္း လုိခ်င္ေသးေၾကာင္း ေျပာေနတယ္။ မဂၢဇင္းစာမ်က္ႏွာမွာ ပံုႏွိပ္စာလံုးေလးနဲ႕ ပထမဦးဆံုးျမင္ခြင့္ရတဲ့ပီတိကုိ သားခံစားၾကည့္လုိက္ပါဦး
                                                                             ေဖ ``
ဟား…….
ကၽြန္ေတာ္ ေဖ့စာကုိဖတ္ၿပီး အရမ္းေပ်ာ္သြားတယ္။ ရင္ထဲမွာလည္း လွဳပ္ရွားေနလုိက္တာ မေျပာပါနဲ႕ေတာ့။ မဂၢဇင္းထဲရွာၾကည့္ေတာ့ မုိးေျမဆုိတဲ့ ကေလာင္နာမည္နဲ႕ ``ဂီတရဲ႕တံခါး`` လုိ႕ အမည္ေပးထားတဲ့ စာစုေလးကုိ သရုပ္ေဖာ္ပန္းခ်ီ ဂီတာပံုေလးနဲ႕ ေတြ႕ရတာမုိ႕ အရမ္းအံ့ၾသေနမိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေရးထားတဲ့ စာလံုးေလးေတြဟာ ပံုႏွိပ္စာလံုးအသြင္နဲ႕ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ေလးျဖစ္လုိ႕။
အေခါက္ေခါက္အခါခါ ဖတ္ေနမိတယ္။ ဘယ္ႏွႀကိမ္မွန္းကို မသိေတာ့ဘူး။ ေနာက္ဆံုး တစ္ေခါက္ဖတ္ၿပီး အစ္ကုိ႕ကုိ သြားသတိရတယ္။ အေဒၚေတြကုိၾကြားဖုိ႕ အိမ္မွာမရွိၾကဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ အစ္ကုိ႕ၿခံဘက္ေျပးသြားတယ္။ အစ္ကုိက စုိက္ခင္းေတြဘက္ေရာက္ေနတယ္။ ခပ္လွမ္းလွမ္း က အစ္ကုိ႕ကို လွမ္းေခၚလုိက္တယ္။
``အစ္ကို``
``ေအး ငါ့ညီ ေစာေစာစီးစီးပါလား``
``ေစာဆုိ ေျပာစရာရွိလုိ႕။ ၾကြားစရာလည္း ရွိလုိ႕``
``အုိေက လာၿပီ လာၿပီ``
အစ္ကုိက ေျပးရင္း ကၽြန္ေတာ့္ဆီေရာက္လာတယ္။
``ဘာလဲကြ။ မင္းမ်က္ႏွာ မွဳိရေနသလုိပဲ``
``အစ္ကုိ ကၽြန္ေတာ့္စာကုိဖတ္ရဖုိ႕ ရူးသြပ္တယ္ဆုိလုိ႕ လာျပတာ။ ဒီမွာ မဂၢဇင္းထဲပါလာတယ္``
အစ္ကုိက စာအုပ္ကုိ ေသခ်ာဖတ္ရင္း…
``မုိးေျမ.. ``ဂီတရဲ႕တံခါး`` ဟား တယ္ဟုတ္ပါလား။ အစ္ကုိ မေျပာဘူးလား``
``ကၽြန္ေတာ့္ေဖရဲ႕ ေစတနာပါ။ သူပုိ႕ေပးတာ။ ကၽြန္ေတာ္ရူးသြပ္သြားၿပီဗ်ာ။ စာေတြေရးၾကည့္မယ္။ ေဖက မဂၢဇင္း ကၽြန္ေတာ့္ဆီပုိ႕ေပးလုိက္တာ``
``ဟုတ္လား။ ဒါပဲကြ။ မင္းအေဖက သိေအာင္ ေရြးခ်ယ္ေပးလုိက္တာပဲ။ ရွားတယ္```
``အစ္ကုိ ေဖ့ဆီ ကၽြန္ေတာ္ဖုန္းဆက္ၿပီး Thank You လုပ္လုိက္ဦးမယ္။ ဒီလကုန္ရင္ ျပန္လာေတာ့မယ့္အေၾကာင္းလည္း ေျပာလုိက္ဦးမယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ကထြက္လာတာ ၾကာၿပီဆုိေတာ့ သူလည္းပ်င္းေနေတာ့မွာ။ စာအုပ္ ညေနက်မွ ယူမယ္``
``အုိေက ငါ့ညီ``
အစ္ကုိ႕စုိက္ခင္းေတြထဲကေန ျဖတ္ေျပးလာရင္း ေပါ့ပါးလန္းဆန္းလာတယ္။ စာေတြလည္း ေရးခ်င္စိတ္ျပင္းျပလာတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ အမွန္တကယ္ ေလွ်ာက္လွမ္းရမယ့္ နယ္ပယ္ကုိလည္း ေတြ႕ရွိသြားသလုိပဲ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ စိတ္တံခါးေတြကို ဖြင့္လွစ္ခဲ့တဲ့ ေဖ့ကုိ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ 
 ေခ်ာအိမာန္(မႏၱေလး)

Sunday, August 8, 2010

ကြန္ကရက္က်ဴေလးရွင္း စိတ္ကူးခ်ဳိခ်ိဳ


စိတ္ကူးခ်ဳိခ်ိဳစာအုပ္တုိက္ရဲ႕ (၁၁) ႏွစ္ျပည့္တုိင္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ အထူး ဝမ္းသာပါတယ္။
ကုိစန္းဦး+မဝင္းမာ မိသားစု ယခုထက္တုိင္ ေအာင္ျမင္ပါေစလုိ႕ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္….
စိတ္ကူး ခ်ဳိခ်ိဳ စာအုပ္တုိက္ရဲ႕ (၁၁) ႏွစ္ျပည့္အတြက္ အထူးအစီအစဥ္ အေနနဲ႕ ထုတ္ေဝလုိက္တဲ့ စာအုပ္ (၁၁)အုပ္ကုိ အြန္လုိင္း ပရိသတ္မ်ားအတြက္ မွ်ေဝေပးလုိက္ပါတယ္….
 ေခ်ာအိမာန္ (မႏၱေလး)

``စာအုပ္အညႊန္း``

  
၂၀၁၀ ျပည္႔ႏွစ္ မတ္လတြင္ (၁၁) ႏွစ္ျပည္႔ခဲ႔ေသာ စိတ္ကူးခ်ဳိခ်ိဳစာအုပ္တိုက္၏ အမွတ္တရ စာအုပ္ေရာင္းပြဲကို ရန္ကုန္ျမိဳ႕ပန္းဆုိးတန္း ေအာက္ဘေလာက္ရွိ ေလာကနတ္ျပခန္း၌ ဇူလိုင္၂၇ရက္မွ ၾသဂုတ္ ၆ ရက္အထိ၊ နံနက္ ၉နာရီ မွ ညေန ၅နာရီအထိ က်င္းပခဲ႔ျပီး စာအုပ္မ်ားကို ၁၅ ရာခိုင္ႏွဳန္းမွ ၄၀ ရာခိုင္ႏွဳန္းအထိ ေဈးေလွ်ာ႔ ေရာင္းခ်ေပးခဲ႔ပါတယ္။ ထုိ႔အျပင္ READING အမည္ေပးထားေသာ ပန္းခ်ီ ခင္ေမာင္ရင္၊ ေမာင္ညိဳဝင္း၊ ေမာင္ဒီ၊ ေမာင္ေမာင္သိုက္၊ ျမင္႔ေမာင္ေက်ာ္၊ ေက်ာ္ျဖဴခံ၊ မုတ္သုန္၊ ေဇာ္ေမာင္၊ ေနမ်ိဳးေဆး၊ ခ်မ္းျငိမ္းေက်ာ္၊ မင္းေဇာ္၊ လင္းဝဏၰ၊ ဘေဌးၾကည္၊ ကိုကိုႏိုင္၊ ေမာင္ႏိုး ႏွင္႔ ေကစာခ်ိဳ တုိ႔ရဲ႕ ပန္းခ်ီကားမ်ားကို ပြဲေတာ္ရက္အတြင္း ျပသခဲ႔ပါတယ္။

            ယခု စိတ္ကူးခ်ိဳခ်ဳိ (၁၁) ႏွစ္ျပည္႔ စာအုပ္ (၁၁) အုပ္ဟာ ဆယ္ေက်ာ္သက္ရြယ္ လူငယ္မ်ား အတြက္ရည္ညြန္းထုတ္ေဝသည္႔ စာအုပ္မ်ားျဖစ္ပါသည္။ စာဖတ္ပရိသတ္အတြက္ ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ ေခါင္းစဥ္အလိုက္ ဝယ္ယူႏိုင္ပါတယ္။ 



စာအုပ္ (၁၁) အုပ္ထဲမွာ ပါတဲ့ အေတြးအေခၚပုိင္းဆုိင္ရာဒႆန ေလးေတြကုိ စာအျမည္း အေနနဲ႕ ေဖာ္ျပေပးသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္....
 
လူမွဳ႕ဆက္ဆံေရး


ဆက္ဆံေရး၌ ေကာင္းစြာျပဳမူ ဆက္ဆံမွဳ အစစ္သည္ ႏွလံုးသားမွ ေပၚထြက္လာသည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ တစ္ကုိယ္ေကာင္းသမား၌ ေကာင္းမြန္ေသာျပဳမူ ဘယ္ေသာအခါမွ မရွိေခ်။ သူတစ္ပါး တို႔ကို အျမဲေထာက္ထားမွဳရွိလွ်င္ သင္႔မွာ ေကာင္းမြန္ေသာ အျပဳအမူအျမဲရွိေပမည္။

လူမွဳ႕ဆက္ဆံေရး
ေအာစကား- ဝိုင္းလ္ဒ္
အဂၤလိပ္စာေရးဆရာႀကီး





မိဘဆရာ


သင္ယခုခံစားေနရေသာ ေကာင္းက်ိဳးမ်ားကို ျပန္ေတြးေတာသံုးသပ္ပါ။ လူတိုင္းမွာ ေကာင္း က်ိဳး မ်ားစြာ ရရွိၾကသည္။ သင္၏ဆိုးက်ိဳး ဒုကၡကို မေတြးေတာမသံုးသပ္ႏွင္႔။

မိဘဆရာ
ခ်ားလ္စ္ဒစ္ကင္းန္စ္
အဂၤလိပ္ဝတၱဳေရးဆရာၾကီး






သိပၸံပညာ


သိပၸံပညာရွာေဖြေတြ႕ရွိမွဳမ်ားအား လူသားတုိ႔က လြဲမွားသည္႔ေနရာ၌ အသံုးျပဳ ေနၾကသည္။ အလြန္ျပင္းထန္ေသာ လက္နက္မ်ိဳးစံုကို တီထြင္အသံုးျပဳျပီး၊ လူသားအႏၱရာယ္၊ ေလထု၊ ေရထု ညစ္ညမ္းမွဳမ်ားျဖစ္ေပၚၿပီး နည္းပညာကို အလြဲအသံုးျပဳမွဳမ်ား မျပဳလုပ္ ၾကရန္လိုအပ္ပါသည္။

သိပၸံပညာ
သိပၸံဂ်ပိုး





ဥာဏ္ပညာ


အႏွဳတ္လကၡဏာအေတြးကို အျပဳသေဘာနဲ႕အစားထိုးပါ၊ အဲဒီ အႏွဳတ္ကို အေပါင္းျဖစ္ေအာင္အစားထုိးရျပန္ပါမယ္။ မိမိေရွ႕မွာ ပံုရိပ္ႏွစ္ခုကို တျပိဳင္နက္ျမင္ေနရရင္ ဘယ္ပံုရိပ္ကိုယူမလဲဆိုတာ မိမိဘာသာေရြးခ်ယ္ျပီး မေရြးတဲ႕ပံုရိပ္ကို ဥပကၡာျပဳလိုက္ဖုိ႔ပါပဲ။

ဥာဏ္ပညာ
ေရႊကူေမႏွင္း







သမိုင္းႏွင္႔ယဥ္ေက်းမွဳ 


လူမိုက္ဆိုလွ်င္ေရွာင္ေသြလြဲလို႔
မမွီဝဲနဲ႕ကင္းေအာင္ေန
မဂၤလသုတ္၌ဆိုထားေသာ ျမန္မာ႔ယဥ္ေက်းမွဳတစ္ရပ္ျဖစ္သည္
လူမိုက္ႏွင္႔ေပါင္းလွ်င္ ေပါင္းသူပါ လူမိုက္သေဘာကူးစက္ျပီး၊ လူမယဥ္ေက်း၊ လူမိုက္ ျဖစ္သြား တတ္သည္။

သမိုင္းႏွင္႔ယဥ္ေက်းမွဳ
ပါရဂူ




သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္
 


ျမစ္ေတြကို ရင္ခုန္သည္႔ ကၽြန္မသည္ ထုိျမစ္သို႔ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ျပန္သြားျဖစ္မလား၊ မသြားျဖစ္လား မေသခ်ာ ေသာေၾကာင္႔သက္ေသခံအမွတ္တရ အျဖစ္ တစ္ခုခုကို သယ္ယူခဲ႔ခ်င္သည္႔အခါ… ေရႏွင္႔စာလွ်င္ ေက်ာက္တံုးကပိုျပီး လက္ေတြ႔က်လို႔ျဖစ္ပါသည္။ ထုိေက်ာက္တံုးေလးေတြကို ခုတင္ေအာက္မွာထားျပီး ညအိပ္သည္႔အခါျမစ္တို႔၏ ေရစီးသံကိုျပန္လည္ၾကားေယာင္ႏိုင္သည္၊ ေက်ာက္တံုးေလးမ်ားသည္ သူတို႔နယ္ေျမေဒသခံတုိ႔၏ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး ကိုဆံုးျဖတ္ေပးမည္႔ျမစ္တို႔၏ၾကမ္းခင္း အစိတ္အပိုင္းျဖစ္သည္။ ျမစ္၏ဒုကၡေဝဒနာ၊ သုခေဝဒနာကို သူတုိ႔အသိဆံုးျဖစ္သည္။

သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္
ဂ်ဴး

ရဲစြမ္းသတၱိ


            ရဲစြမ္းသတၱိဆိုရင္  တိုက္တာ၊ ခိုက္တာ၊ သတ္တာ၊ ျဖတ္တာ ေတြဘဲ ေျပးျမင္ၾကလိမ္႔မယ္ စိတ္ဓါတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ခိုင္မာမွဳမရွိရင္ ရဲစြမ္းသတၱိရွိတယ္လို႔ မဆိုႏိုင္ဘူး ၾကံ႕ၾကံ႕ခံႏိုင္တဲ႕ သတၱိဟာ စြမ္းရည္သတၱိလဲပါတာဘဲ… ရဲစြမ္းသတၱိျပည္႔စံုတဲ႕လူရဲ႕စိတ္ဓါတ္ကိုဘာနဲ႔မွ ခုတ္လဲလုိ႔မရႏိုင္ဘူး။

``ရဲစြမ္းသတၱိ``
စိုးျမင္႔လတ္






 ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔အိုင္တီ

            နညး္ပညာေျပာင္းလဲမွဳ ဆင္႔ကဲျဖစ္စဥ္ဟာ ေန႔ခ်င္း၊ ညခ်င္း ဆိုသလို ရွင္သန္ ေပါက္ေရာက္လာတယ္ဆိုတာ မွန္ပါတယ္၊ ဘယ္အေၾကာင္းအရာမဆို အမွားအမွန္ အဆိုးအေကာင္းေတြ ဒြန္တြဲရွိေနျပီးသားျဖစ္လို႔ ယေန႔လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ နညး္ပညာ ေရစီးေၾကာင္းကို လက္ေတြ႔အက်ိဳးရွိရွိ အသံုးခ်ရာမွာ အသိဥာဏ္ကိုပါ ထည္႔သြင္း ဆင္ျခင္တတ္ဖို႔လိုအပ္ပါတယ္....
ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ပါတ္သက္ျပီး မလုပ္အပ္တဲ႔အခ်က္ေတြကေတာ႔…

  •  မဖြယ္မရာစာေတြ၊ ဓါတ္ပံုေတြမပို႔ရပါ။
  • မူပိုင္ခြင္႔ သတ္မွတ္ထားတဲ႔ Software ေတြကို မကူးနဲ႔၊ မခိုးနဲ႕
  •  အျခားသူေတြရဲ႕ အခ်က္အလက္ေတြ၊ အဖြဲ႔အစည္းေတြရဲ႕ အခ်က္အလက္ေတြကို ခ်ိဳးေဖါက္ရယူဖို႔ မၾကိဳးစားပါနဲ႕၊  အဲဒါကစားနညး္မဟုတ္ဘူး၊ ရာဇဝတ္မွဳေျမာက္တယ္
  •  အင္တာနက္သံုးျပီး တျခားသူကို အႏိုင္မက်င္႔နဲ႕
  • မဖြယ္မရာ၊ ဆဲေရး တိုင္းတြာတဲ႔စာမ်ိဳးေတြကို (မျပန္နဲ႕) လူၾကီးေတြကိုတိုင္ပါ။

ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔အိုင္တီ
ခင္ေမာင္ညိဳ (ေဘာဂေဗဒ)

အႏုပညာ


            တစ္ခ်ိဳ႕က အႏုပညာသေဘာကိုသင္လုိ႔မရဘူး၊ ဗီဇကပါလာမွရတယ္၊ ဗီဇက ပါလာရင္မသင္ရဘဲနဲ႕တတ္တယ္၊ နည္းေတြစနစ္ေတြဟာ တစ္ေယာက္ေယာက္ရဲ႕ လက္က်ေတြပါ။ ကုိယ္႔နည္းနဲ႕ကိုယ္လုပ္တာအေကာင္းဆံုး၊ အႏုပညာဆိုတာမ်ိဳးဟာ တတ္ႏုိင္သမွ် အခ်ဳပ္အခ်ယ္လြတ္ရမယ္၊ နညး္ေတြစနစ္ေတြမလိုဘူး…

အႏုပညာ
ထင္လင္း






အားကစားႏွင္႔က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း


            က်န္းမာျခင္းက ပို၍တန္ဖိုးၾကီးေၾကာင္း ထင္ရွားေစေသာအခ်က္မွာ အမြဲဆံုးေသာ လူတစ္ေယာက္သည္ သူ႔က်န္းမာမွဳကိုေငြႏွင္႔လဲမည္မဟုတ္၊ သို႔ေသာ္ အခ်မ္းသာဆံုးလူကမူ  က်န္းမာမွဳကိုသူ႔စည္းစိမ္းႏွင္႔ ဝမ္းပန္းတသာလဲမည္သာ။

ကာလက္စီ ေကာ္တန္








စာအုပ္(၁၁) အုပ္တြင္ပါဝင္ေရးသားၾကတဲ႔ စာေရးဆရာ အခ်ိဳ႕အမည္မ်ား......

- ၿငိမ္းမင္း                                   - ညီပုေလး                                 - ေဇာ္ႏိုင္ဦး
- ျမင္႔ေမာင္ေက်ာ္                          - ခ်စ္ဝင္းေမာင္                             - စံဇာဏီဘို
- ထင္လင္း                                  - ေရႊကူေမႏွင္း                             - ေက
- ဆန္နီညိမ္း                                - လူထုဦးစိန္ဝင္း                           - မင္းသုဝဏ္
- ၾကဴးႏွစ္                                    - ခ်စ္စံဝင္း                                   - ညီေစမင္း
- ခင္ေမာင္ညိဳ (ေဘာကေဗဒ)           - ေဖျမင္႔                                     - ပါရဂူ
- သစၥာနီ                                     - ေအာင္သင္း                               - ေမာင္သာခ်ိဳ
- ေက်ာ္ဝင္း                                  - ေမာင္မိုးသူ                                - ေခ်ာအိမာန္ (မႏၱေလး)
- ပီမိုးႏွင္း                                    - နန္းအိအိဇာ                               - ေမာင္ထင္
- စိုးျမင္႔လတ္                                - ခင္ေစာတင္႔                               - ၾကည္လင္ေအး
- ခ်စ္ႏိုင္ (စိတ္ပညာ)                      - မစႏၵာ                                       - တကၠသိုလ္ေရႊရီဝင္း
- မင္းယုေဝ                                  - ထက္ျမက္                                  - သိန္းေဖျမင္႔
- ေလးကိုတင္                               - တက္တိုး                                   - မင္းခိုက္စိုးစံ
- ေမာင္ဝံသ                                  - တိုက္စိုး                                    - ဂ်ဴနီယာဝင္း
- သိမ္းတင္သား                             - ခင္မ်ိဳးခ်စ္                                  - မအိ
- ကိုတာ                                       - ေမာင္ေသာ္က                            - ဦးေဖေမာင္တင္
- ၾကည္ႏိုင္                                    - ဂ်ဴး                                          - လူထုေဒၚအမာ
- ၾကည္မင္း                                   - ေမာင္ကိုကို (အမရပူရ)                 - ေစာမံုညင္း       
- ေနဇင္လတ္                                 - ဘေဌးၾကည္ ၏ တကြက္ကာတြန္းမ်ား (မ်က္ႏွာဖံုးသရုပ္ေဖၚပံုမ်ား)



ေခ်ာအိမာန္(မႏၱေလး)