Wednesday, February 10, 2010

ရင္ေျမကတုတ္

ကေလးေတြက
အျပိဳအပ်က္ေတြၾကားမွာ
က်ီးလန္႔စာစား ကစားေနၾကတယ္...........

သံခ်ပ္ကာ တင့္ကားေတြက
တိုးတိတ္ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို ျဖိဳခြင္း
ၿခံစည္းရိုးေတြကို နင္းေခ်လိုက္တယ္................

ဆူညံေပါက္ကြဲသံေတြၾကားမွာ
အျပစ္မဲ႔တဲ႔ ကေလးေတြရဲ့
ေသြးအလူးလူး ကစဥ့္ကလ်ား
ေအာ္ဟစ္ငိုသံမ်ား.................

အေမတစ္ေယာက္
လက္ႏွစ္ဘက္ကိုဖြင့္ ရင္ကိုစြင့္ျပီး
"ကၽြန္မကို သတ္ပါ
ကၽြန္မကေလးေတြကို မသတ္ပါနဲ႔" တဲ႔.........

ဥဇဘက္ကစၥတန္က အေမရဲ့အသံ
တစ္ကမၻာလံုး ညံသြားတယ္..........။ ။

သင္းေဝေအာင္
(ခ်ယ္ရီ - ၂၀၀၈ - ေအာက္တိုဘာ)


ေခ်ာအိမာန္ (မႏၱေလး)

1 comment:

ေဂ်ဂ်ဴ၀ုိင္ said...

အေမတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေအာ္သံကုိ နားထဲ ၾကားလုိက္တယ္
စူးစူး၀ါး၀ါး အသံေတြ ထြက္လာတဲ့ ကဗ်ာေလး တစ္ပုဒ္ပါပဲ။