Wednesday, February 10, 2010

စားခံလိုက္ရတဲ႔ဘ၀


ဂိမ္းထဲက
ရုတ္တရက္ထြက္လာတဲ႔
စက္ေသနတ္နဲ႔လူႀကီးက
အိတ္ေထာင္ထဲက
တစ္ေထာင္တန္ေတြကို
လွမ္းယူစားသြားတယ္......
Chat ထဲက
အမည္ဝွက္ နတ္မိမယ္က
ႏႈတ္ခမ္းပါးေလးနဲ႔
သားေရအိတ္ထဲက ျခေသၤ့ေတြကို
ေကာက္ခါငင္ကာ ယူစားသြားတယ္...
ရပ္ကြက္ထဲက
ဆံပင္ရွည္ရွည္
ေဘာ္ဒီလွလွ မယ္မဒီေလးက
ေန႔တိုင္းေန႔တိုင္း အလီေတြလာရြတ္ျပလို႔
ေသတၱာထဲက အေမ့အသဲႏွလံုးကိုေပးလိုက္ရတယ္......
လက္ဖက္ရည္ မႀကိဳက္ပါဘူး
လံုးေနတဲ႔ ေဘာလံုးႀကိဳက္တာပါလို႔
အားတက္သေရာ ေျပာခဲ့မိပါမွ
အိမ္ျပန္လာေတာ့ ထိုင္စရာပါမလာေတာ့ဘူး
စီးေတာ္ယာဥ္ေလး လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေရွ႕
ငုတ္တုတ္က်န္ေနခဲ႔တယ္........


စိတ္မပူနဲ႔ကိုယ့္လူ
ဘယ္သူမွ မကယ္ရင္ေန
ကိုယ္ကယ္မယ္ဆိုၿပီး
ဝတ္ျဖဴစင္ၾကယ္ကို
စံုလံုးပံု.........ၿခံဳကိုဝင္တိုးလိုက္ခါမွ.....
ျပန္စရာအိမ္မရွိေတာ့တဲ႔ဘဝ
ကဲ ဘာမ်ားေကာင္းေသးလဲ
အမွန္ေတာ့ ........
အစကေနအဆံုး
တကယ္မေကာင္းခဲ႔တာက
ကၽြန္ေတာ္ပါ........

ေခ်ာအိမာန္ (မႏၱေလး)

2 comments:

သြယ္လင္းဆက္ said...

ကဗ်ာေလး ေကာင္းလိုက္တာ အမေရ။ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ႀကိဳက္မိပါတယ္။

ေခ်ာအိမာန္ said...

ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကဗ်ာေရးသူမဟုတ္ေပမဲ႔ခံစားမိတာေလးကိုေရးၿဖစ္သြားတဲ႔ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ဆိုပါေတာ႔့.