Wednesday, February 10, 2010

“လိပ္ျပာ၀ွက္သူ”


ျပီးခဲ့တဲ့အတိတ္ကို
ေမ့ပစ္လိုက္ပါလား
ပစၥဳပၸန္ထဲက ကမၻာၾကီးကို
မ်က္မွန္စိမ္းတပ္ၾကည္႔မွာလား
ကိုယ္ရင္ထဲက အတၲေတြေရာ
အမွန္မွျမင္ရဲ႔လား . . .

မင္းကမဟုတ္ဘူး မဟုတ္ဘူးနဲ႔
ကြယ္ရာက်မွ တစ္ေယာက္တည္း
ဟုတ္ပါတယ္လို႔
တတ္တိတ္၀န္ခံေနတာ
ဘာလုပ္ဖို႕လဲ. . . .

ေျပာင္းလဲျခင္းေတြ တစ္ႏွစ္ျပီးတစ္ႏွစ္
ဒီေရတက္သလို ျမန္ဆန္ေနေပမယ့္
ငါႏွလံုးသားက
မင္း႐ွိတဲ့တစ္ေနရာတည္းကိုသာ
ေက်က္ဆူးခ်ထားမိတာ
တကယ္ေတာ့ ပံုျပင္ဇာတ္လမ္း မဟုတ္ပါဘူး. . .

မီးေမာင္းေတြ ပတ္လည္ထိုးထားတဲ့
ငါရင္ခြင္မွာ
ကိုယ္တိုင္ပူျခင္းထက္
မဆိုင္သူေတြပူေနတာကို
သနားမိတယ္. . . .

ဒီႏွစ္ေႏြမွာ
ကိုယ့္လိပ္ျပာ ကိုယ္သန္႔ဖို႔
တစ္ႏွစ္တာရဲ႔ အျပစ္ေတြအတြက္
ေဆးေၾကာဖို႔
သၾကၤန္ေရေတြ လံုေလာက္ေနဦးမွာပါ. . . .

ႏွစ္ေတြလည္းေျပာင္း
ပိေတာက္ေတြလဲတံုး
က်ဳံးေရလည္း ခန္းျပီဆိုရင္ေတာ့
ခ်စ္သူေရ
တိိတ္တိတ္ေလး ကိုယ္ကိုလာၾကည္႔ပါ
ကိုယ္လိပ္ျပာကို လံုျခံဳတဲ့
တစ္ေနရာမွာေတာ့
သို၀ွက္သိမ္းဆည္းထားခဲ့ပါ့မယ္ . . . ။

ေခ်ာအိမာန္(မႏၱေလး)
“နန္းျမင့္” ဂ်ာနယ္ အတြဲ(၂)၊ အမွတ္(၅၀) မွ

2 comments:

shwezinu said...

လူလွ သလို ကဗ်ာေလးေတြက လည္း လွတာပါဘဲလားညီမရယ္

Anonymous said...

လူလွေပမဲ့ ကံကေတာ့ မေကာင္းရွာဘူး။ စိတ္မေကာင္းစရာပါ။